Το νερό που ανάβει φωτιές – Υπερκρίσιμα ρευστά

 


Πράσινη καύση χωρίς εκπομπή διοξειδίου

 

Στην υπερκρίσιμη κατάσταση οι διάφορες χημικές ουσίες αποκτούν νέες και ενδιαφέρουσες ιδιότητες. Για παράδειγμα, το υπερκρίσιμο νερό ευνοεί την καύση οργανικών ουσιών διαλυμένων σε αυτό, αν παράλληλα διοχετευθεί στο διάλυμα και οξυγόνο. Το βασικό χαρακτηριστικό αυτής της διαδικασίας είναι ότι συμβαίνει ταυτόχρονα σε όλο τον όγκο του υπερκρίσιμου ρευστού και όχι μόνο στην επιφάνεια της καύσιμης ύλης, όπως συμβαίνει στη συνηθισμένη καύση π.χ. πετρελαίου στον ατμοσφαιρικό αέρα. Ο λόγος αυτής της διαφοράς είναι ότι σε κανονικές συνθήκες τα υγρά στην επιφάνεια της Γης τείνουν, λόγω της βαρύτητας, να συγκεντρώνονται στο χαμηλότερο δυνατό σημείο και τα αέρια διευθετούνται πάνω από τα υγρά. Ετσι σχηματίζεται μια επιφάνεια που διαχωρίζει το υγρό από τον αέρα. Αντίθετα, στην υπερκρίσιμη κατάσταση δεν υπάρχει επιφάνεια που να διαχωρίζει το αέριο από το υγρό, αφού υγρό και αέριο συναποτελούν μια ενιαία κατάσταση.

Διαβάστε το άρθρο.

Σχετικά άρθρα